Geheugen als een zeef + hoe ik hier mee om ga

Zoals ik van de week al vertelde in mijn artikel over mijn zwangerschapskwaaltjes in het 3e trimester, is mijn geheugen momenteel als een zeef. Behoorlijk irritant. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de mensen om mij heen. 

Je kunt mij momenteel best wijs maken dat je iets verteld hebt, terwijl dat in werkelijkheid niet zo is. Zo erg is het momenteel. Hoewel ik soms een aantal uren later of – even worse – een dag of wat later er alsnog op kom dat je me dat inderdaad verteld hebt.

Nog erger is – en ja, dat kan in mijn geval zeker – dat ik zelf iets aan het vertellen ben en niet meer precies weet wat ik nou eigenlijk wil zeggen. Of dat er iemand kort één woordje al doorheen zit en ik niet eens meer weet wáár we het over hadden. Roy ligt dan meestal helemaal in een scheur. Gelukkig kan ik er zelf ook wel om lachen, al vind ik het wel enorm irritant.

Hoewel ik normaal genoeg heb aan mijn agenda in mijn mobiel, heb ik nu heel veel steun aan mijn zelfgemaakte papieren weekoverzicht. Het geeft me ten eerste rust in mijn hoofd: alles wat ik moet en/of wil doen schrijf ik er in, waardoor het ook uit mijn hoofd mag verdwijnen. Ten tweede zorgt dit er ook voor dat ik mijn dagen niet te druk in plan en daardoor rustig aan kan blijven doen. Vooral toen ik net in de ziektewet kwam te zitten i.v.m. de bloedingen was dit erg fijn, omdat ik soms ook nog wat voor mijn werk deed. Zo kon ik het goed plannen, had ik overzicht en gaf dat mij zowel lichamelijk als geestelijk rust.

Omdat ik van mijn zelfgemaakte weekplanning zo gelukkig word momenteel, wil ik hem graag met jullie delen.

Dit is een voorbeeld van afgelopen week. Ik gebruik per week 2 bladzijdes. De linkerkant verdeel ik in 8 gelijkmatige hokjes. De rechterkant heeft er 7.  Aan de linkerkant van beide bladzijdes schrijf ik de dag en de datum en markeer ik roze. Daaronder schrijf ik mijn afspraken op (inclusief tijd als ik die weet) en andere dingen die ik perse die dag wil doen. Aan de rechterkant schrijf ik dingen die ik wil doen, maar minder belangrijk zijn. Zo probeer ik aan die kant vooral de huishoudelijke taken te zetten die ik die dag écht gedaan wil hebben. Nogmaals. De rechterkant heeft geen prioriteit en is dus ook niet erg als het niet lukt. Niet dat ik nou super strikt ben op de linkerkant, maar het voelt wel goed om die taken in ieder geval afgestreept te kunnen hebben.

Is een taak aan de linkerkant klaar, dan markeer ik hem geel. De rechterkant oranje. Waarom? Meer omdat ik dat er heel leuk uit vind zien. Het kijkt wat gezelliger, haha!

Zoals ik je al vertelde heeft de rechterbladzijde maar 7 hokjes. De onderkant – waar links hokje 7 en 8 staan, is niet verdeeld. Hier schrijf ik de dingen op die ik nog wil/moet doen, maar nog niet weet wanneer ik ze wil/kan doen. Er zijn al een paar taken daarvan een paar weken meegegaan. Maar zo vergeet ik ze in ieder geval niet!

Herken jij zwangerschapsdementie? En maak jij ook een planning? Dat kan natuurlijk ook als je niet zwanger bent 😉

4 Comments

Geef een reactie

Close